BELDE VE KÖYLERİMİZ

AKKAYA
akkayaİlçe merkezine uzaklığı 24 km olup, Beypazarı-Adapazarı yolu üzerinde, Ayaş İçmeceleri yol ayrımındadır. Eski köy yerinde “Osman Dede Zaviyesi” şeyhi “Osman Dede” türbesi vardır. Bu zaviyenin 1888 tarihli vakıf kaydı vardır.Yaklaşık 400 nüfuslu olan köyde  eğitim taşımalı olarak yapılmaktadır.Eski yerleşim yeri olan bu bölgede antik malzeme bulunmuştur. Bunlardan biri, şarap ilahı Dionyoss’a ait olduğu belirlenen pişmiş topraktan yapılmış heykelcik başıdır.

İlhan çayının geçtiği köyde, domates, havuç, marul, lahana ve soğan gibi ürünler yetiştirilmektedir. Arpa, buğday, kavun ve karpuz  üretimi de yaygındır. Büyükbaş hayvan yetiştiriciliği ve sütçülük en önemli geçim kaynaklarındandır.

BAŞAYAŞ
basayasBaşayaş Köyü’nün ilk yerleşim yeri terk edilerek, Ayaş-Ankara yolu üzerine ve Ayaş’a 6 km uzaklıktaki yeni yerine taşınmıştır. Eski köydeki Ramazan Fakih Camii, Osmanlı dönemi yapısıdır. “Bahçe arası” denilen eski bir yerleşme alanında Roma dönemine ait antik malzemeler bulunmuştur. Bu malzemeler arasında seramikler, büyük küpler ile sütun başlığı bulunmaktadır.Kışın 100 dolayındaki nüfusu yazları 250’ye yaklaşır. Köyde ilkokul yoktur. Bu nedenle eğitim taşımalı olarak yapılmaktadır.Köyün en önemli geçim kaynağı kuru tarımdır. Buğday, arpa ve nohut en çok ekilen bitkilerdir.
BAŞBEREKET
basbereketAnkara-Ayaş yolu yakınında bulunan köyün ilçe merkezine uzaklığı 11 km, Ankara’ya uzaklığı 45 km olup, nüfusu 200 dolayındadır. İlhan Çayı’nın beslendiği bir dere, köy yakınından geçmektedir. Hayvancılık ve sütçülük önde gelen geçim kaynaklarındandır. Buğday, arpa, nohut ve soğan üretimi de yaygındır.Köyün, “Başbereket Köyü Güzelleştirme ve Yardımlaşma Derneği” adı altında bir derneği bulunmaktadır. Köyde ilkokul olmadığından, eğitim taşımalı yöntemle yapılmaktadır.
BAYAT
bayatİlçe merkezine uzaklığı 26 km olan köy, eski bir yerleşme yeridir. “Gavur Mezarlığı” bölgesinde ve köydeki yapı duvarlarında antik malzeme bulunmaktadır. Eski köy evlerinden bazılarının duvarlarında haç işaretli yazılı mezar taşları bulunmaktadır. “Otaca” mevkii, köyün ilk kuruluş yeri olduğu sanılmaktadır. İlhan Çayı kenarında tepe düzlüğü üzerine yerleşen köyün 120 dolayında nüfusu vardır.Köyde büyükbaş hayvancılık ve sütçülük en önemli geçim kaynağını oluşturur. Köyün su şebekesi ve kanalizasyon sistemi vardır. Sosyal etkinliklere açık olan köyde eğitim taşımalı olarak yapılmaktadır.Köyün “www.ayasbayatkoyu.com” adresli web sitesi bulunmaktadır.
BAYRAMKÖYÜ
bayramkoyuİlçeye uzaklığı 10 km olup, 250 dolayında nüfusu vardır. Köydeki tarihi eserler arasında “Derebağ” höyüğü ve Roma dönemi “mil taşı” bulunmaktadır. Köyde, Osmanlı dönemine ait 1758 ve 1819 yıllarında yapılmış iki çeşme vardır.Köyün sağlık ocağı vardır. Eğitim taşımalıdır.Köyde kuru tarım, büyükbaş hayvancılık ve sütçülük yapılmaktadır. Buğday, arpa, kabak, kavun, karpuz üretimi kurak alanlarda yapılır. Köyde içme suyu yetersizliği bulunmakta olup, bu durum özellikle yaz aylarında etkisini göstermektedir.

Köydeki hazine arazileri orman içine alınmıştır.

Köyde bulunan dernek binasında; taziye, düğün, nişan gibi sosyal etkinlikler yapılmakta ve köylü arasında sosyal dayanışma bilinci canlı tutulmaktadır.

ÇANILLI
canilliAyaş’a 16 km uzaklıkta, 740 haneli ve 1700 nüfuslu bir beldedir. Beldede, Hititlere ait mühürler ile Roma aslanları ve Roma dönemine ait vazolar bulunmuştur.Asartepe Barajını içinde bulunduran beldenin baraj göleti çevresinde piknik alanları bulunmaktadır. Baraj Çanıllı ve çevre köylere sulu tarım olanağı sağlamaktadır.Belde yakınlarında maden suyuna rastlanmış fakat işlenmemiştir. Endil Çayı kanyonunda bulunan Endil Mağarası’nın boyu 40 metredir.

Beldede ilkokul ve ortaokul vardır.

Beldenin en önemli geçim kaynağı, domates, biber, vb. sebze üretimi ile sütçülüktür.

EVCİ
evciBalaban Dağları yamacında bulunan köy, ilçe merkezine 34 km uzaklıkta olup, 180 nüfusludur. Eski köylerden olmasına rağmen göç vermektedir. Osmanlı döneminde Turasan Bey’in mülkü olmuştur.Köyde eğitim taşımalı olarak yapılmaktadır.Köyün içme suyu şebekesi vardır. Kuru tarım ile hayvancılık ve sütçülük köyün başlıca geçim kaynaklarındandır.
FERUZ
feruz“Firuz” adıyla da anılan, eski bir yerleşim yeri olan köyün ilçeye uzaklığı 33, Ankara’ya uzaklığı 67 km’dir. 130 haneli köyün nüfusu 200 dolayındadır. “Değirmenönü” höyüğünde, ilkçağlara ve Roma dönemine ait antik malzeme bulunmuştur. Ayrıca köyün kuzeyinde birbirine çok yakın yerleşme merkezleri vardır. Osmanlı döneminde, “Turasan Bey Memleketi” ve “Turasan Bey Vakfı”nın mülkü olmuştur.İlhan Çayı’nın geçtiği köyde, tarım ve hayvancılık yapılır. Geleneksel tarım ürünlerinin başında buğday, arpa, soğan, nohut ve bostan gelmektedir. Orman bitişiği köylerden olup, sütçülük en önemli geçim kaynağıdır.Eğitim taşımalıdır. Köyün içme suyu şebekesi vardır.
GENÇALİ
gencaliİlçeye uzaklığı 41 km olup, 166 haneli ve 700 nüfusludur. Polatlı ilçe sınırına daha yakın olan Gençali, Ayaş’ın en uzak köyüdür. Dere yamacına yerleşik konumdadır.Köyde ilkokul ve ortaokul vardır. Köy, içme suyu şebekesine ve kanalizasyona sahiptir.Büyük ve küçük baş hayvancılık ile sütçülük önde gelen geçim kaynaklarındandır. Köyde hem sulu hem de kuru tarım yapılmaktadır.
GÖKÇEBAĞ
gokcebag“Tikse”, “Tiske” adıyla da bilinen köy, Bayram Köyünden sonra gelir. ilçe merkezine 13 km uzaklıkta olup, 120 haneli ve 280 dolayında nüfusa sahiptir. Köyün 100 m kadar doğusunda Galatlara ait olduğu sanılan bir kalenin kalıntıları vardır.Orman bitişiği köylerden olup, hayvancılık ve tarım yapılır. Tarım kuru olup genellikle buğday, arpa ekimi yapılır. Kavun karpuz da önemli bir yer tutar. Ahlat (dağ armudu) çoktur. Hayvancılık ve sütçülük yaygındır.Eğitim taşımalı yapılmaktadır.
GÖKLER
goklerAbdüsselam Dağı’nın güney yamacında, eski bir yerleşme yeridir. Köyün “Alay Deresi” mevkiinde Frig dönemine ait yonca ağızlı bir bardak ile köy içinde de antik malzeme bulunmuştur.Yüksekte kurulu olduğundan Gökler adını alan köyün ilçeye uzaklığı 13 km’dir. Köyün 115 hanesi ve 500 dolayında nüfusu vardır. Köy nüfusunun bir bölümü kış mevsimini Sincan’da geçirir. Bu nedenle, kışın nüfus büyük ölçüde azalır.Gökler, kütüphanesi olan köylerin başında gelir.  Kültürel etkinlikleri ile tanınmasının temelinde okumaya düşkünlükleri yatar.  Ankara’da ilk kez, Köy Derneğine ve futbol takımına sahip olan köydür. Köy Derneği’nin Halk Oyunları Ekibi, alanında büyük bir ün kazanmıştır. Ekip, düğün, festival, uğurlama, karşılama gibi törenlerin aranılan ilk isimlerinden biridir.

Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyonu vardır. Eğitim taşımalı olarak yapılmaktadır.

Köyde geleneksel olarak buğday ve arpa ekimi yapılır. Kışları sert geçen köyün su kaynakları kıttır.

İLHAN
ilhanAyaş-Güdül yoluna 2 km, Ankara’ya 85 km, ilçe merkezine ise 21 km uzaklıkta olan İlhan, 200 haneli ve yaklaşık 400 nüfusludur. Köyde İlhan soyadı çok yaygındır.Köyün yakınından İlhan Çayı geçer. Sulu tarımın yaygın olduğu bu köy, domates, biber, fasulye ve patlıcan üretimini yıllardır sürdürür. Buğday ve arpa üretimi de yaygındır. Son yıllarda hayvancılık ve sütçülük de gelişmiştir. Eğitim taşımalı yapılmaktadır.
ILICA
ilicaAyaş-Güdül yolu üzerinde bulunan köy, İlçe merkezine 13 km uzaklıkta olup, yaklaşık 650 nüfusludur. Köyün yakınından İlhan Çayı’nı besleyen Ilıca suyu geçmektedir. Ilıca Köyü’nde eski dönemlere ait eserler elde edilmiş, ayrıca Roma ve Bizans dönemlerine ait paralar bulunmuştur. “Eşe deresi” ve “Asarcık” höyüğü eski yerleşmelerdir.Köyün ilkokulu ve yeni bir camisi vardır. Ilıca köyü, içme suyu ve kanalizasyon şebekelerine sahiptir.Ayaş’ın en çok domates üreten köyüdür.  Biber, fasulye, patlıcan ve kabak üretimi de yapılır. Büyükbaş hayvancılık ve sütçülük de önemli gelir kaynaklarındandır. Kurak alanlarda buğday ve bostan üretilir.
OLTAN
oltanAyaş’ın ikinci büyük beldesi olan Oltan, Sinanlı ile Gençali arasında yer alır. Belde 660 haneli olup nüfusu 2400 dolayındadır.Beldedeki höyüklerde Roma dönemine ait seramikler ve küpler bulunmuştur. Cıngıllı Mağarasında  tarih öncesi dönemlere ait izlere rastlanmıştır.Termal suyu mevcut ise de, gerek sit alanı olarak belirlenmesi gerek belde imkansızlıklarından dolayı işletilememiştir.

Köyün ilkokulu ve ortaokulu vardır.

Belde halkının geçiminde bağcılık ilk sırayı almaktadır. Kiraz yetiştiriciliği yaygın olup, beldenin yetiştirdiği “taş kirazı” Avrupa ülkelerine ihraç edilmektedir. “Ayaşlı Grup”, Oltan’da yeniden “Ayaş Domatesi” üretimini organik olarak sağlamaya başlamıştır. Sütçülük de beldenin önemli geçim kaynaklarından biridir.

ORTABEREKET
ortabereketHitit, Frig, Grek ve Roma dönemi yerleşme yerlerinin bulunduğu köyün, ilçeye uzaklığı 18 km’dir. Yaklaşık 350 nüfuslu köyde 100 hane vardır. Köy, Başbereket ile Çanıllı arasında yer alır.Köyün içme suyu şebekesi ve sağlık ocağı vardır. Taşımalı eğitim yapılmaktadır.
PINARYAKA
pinarkayaYaşlıların “Şeylek” adıyla andığı köyün, ilçeye uzaklığı 26 km olup, 270 nüfusludur.  Pınaryaka’nın kurulu olduğu bölgede ve “Asartepe” mevkilerinde, Frig ve Roma dönemlerine ait eserlere ve çevresinde harabelere rastlanır.Eğitim taşımalı yapılmaktadır. İçme suyu şebekesi bulunur.

Orman bitişiği köylerden olup, hayvancılık ve tarım yapılır. Buğday ve arpa üretiminin yanı sıra sütçülük en önemli geçim kaynağını oluşturur.

SİNANLI
sinanliAyaş’a 5 km uzaklıkta olan  Sinanlı, ilçenin en büyük beldesidir. Üç mahalleden oluşan 680 haneli beldede  2500 dolayında nüfus vardır. Tarihsel geçmişi  Ayaş ile benzer olan beldede, Roma Seramikleri ile o döneme ait sütun başlıkları bulunmuştur.Beldede bulunan termal su imkansızlıklardan dolayı geliştirilememiştir. Belde halkı geçiminin büyük bölümünü sebze üreticiliği ve sütçülükten sağlamaktadır. Buğday üretimi de yaygındır.Köyde ilkokul ve ortaokul vardır.
TEKKE
tekkeAbdüsselam Dağı’nın güney yamacında ve Gökler’in batısında yer alan Tekke’nin ilçeye uzaklığı 19 km’dir. 250 haneli köyün nüfusu 450 dolayındadır.Tekke Köyü höyüğü, eski yerleşme alanlarından biri olup, ilk çağlara ait bol miktarda antik malzeme bulunmuştur. Bu bölgede yeni taş dönemine ait el baltası ile bakır dönemine ait çok sayıda seramik bulunmuştur. Öğütme taşı, testi, hitit bardağı, içki kabı gibi eşyalar da bulunan tarihi malzemeler arasındadır. Köyde “Veli Dede” türbesi vardır.Yakınında, bu köye bağlı “Karakoyunlu” ve “Atasoy” adlarıyla bilinen yerleşme birimleri yer alır.

Genellikle kuru tarım yapılır.  Buğday ve arpa ekimi yaygındır. Ankara çayı kenarında sulu tarım uygulaması da vardır. Küçükbaş ve büyükbaş hayvancılığı da görülür.

Eğitim taşımalı yapılmaktadır. Köyün içme suyu ve kanalizasyon şebekeleri vardır.

UĞURÇAYIRI
ugurcayiriİlçeye uzaklığı 10 km olan ve Beypazarı yolu üzerindeki köyün “Balçiçek Çiftliği”, “Uğurçayırı Çiftliği” ve “Fidanlık” gibi farklı bölgeleri vardır. “Oğuz çayırı” olarak da bilinen bu bölge, Osmanlı döneminde Ankara Kalesi içinde bulunan “Alaaddin Cami”inin vakfıdır.Köyde, Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi’nin fidanlığı bulunmaktadır.İlhan Çayı’na karışan Ayaş Çayı’nın suladığı köy arazisinde sebzecilik ve tarım yapılır. 40 hanesi ve 90 nüfusu ile Ayaş’ın en küçük köyüdür.

Eğitim taşımalı olarak yapılmaktadır. İçme suyu şebekesi vardır.

Köyün geçim kaynağı başta domates olmak üzere sebze üretimi ve sütçülüktür.

ULUPINAR
ulupinar“Malal”, “Melal” adı ile de bilinen köyün ilçeye uzaklığı 16 km olup, yaklaşık 120 nüfusludur.Eğitim taşımalı olarak sağlanmaktadır. İçme suyu şebekesi vardır.Köyde buğday ve arpa ekiminin yanı sıra, büyükbaş hayvan yetiştiriciliği ve sütçülük yapılmaktadır.
YAĞMURDEDE
yagmurdereEski adı “Dastarlı”  olan köyün, ilçe merkezine uzaklığı 18 km’dir. Eski yerleşim yeri olan köyde, antik kalıntılar ile “Kasımoğlu Türbesi” vardır. Bu köy Osmanlı dö